de mensen die mijn blog lezen zullen mij wel kennen maar toch nog eens voor alle duidelijkheid: ik ben Desouter Isaura & ik volg de bachelor in de Orthopedagogie aan de KATHO, IPSOC in Kortrijk.
En daar gaan we dan met de voorbereiding...
Op 9 september vertrek ik naar Roskilde, Denemarken. Dit is op een 30-tal kilometer van de hoofdstad Kopenhagen. Daar zal ik naar de University College of Sealand (UCSJ) gaan.
Daar zal ik de minor 'Children At Risk' volgen. Vandaar mijn blognaam CAR :)Ik zal samen met andere buitenlandse studenten in een klasje zitten.
Ik verblijf in Hedehusene in één van de studentenhuizen van de school. Ik ben ervan geschrokken hoeveel dat kamertje daar mij zal kosten...
Vorige week dinsdag naar school geweest om daar de Engelse presentatie van mezelf te geven en de Nederlandse presentatie over mijn gastland: 'Denemarken'. Deze zijn beter verlopen dan ik had gedacht. Ik ben nogal zenuwachtig als het op zo'n dingen aankomt...
De dag erna ben ik gaan luisteren naar de voorstellingen van de studenten die afgelopen semester naar Denemarken zijn geweest. Het was zeer boeiend om naar hen te luisteren en ze hebben me heel benieuwd gemaakt.
Om mijn valiezen te pakken heb ik wat problemen. Ik heb het gevoel dat mijn valiezen al vol zitten en dat er nog niets in zit... Ik heb er vooral dikke truien in gestopt met als gevolg dat deze veel plaats innemen. Er moeten nog schoenen mee, mijn camera, mijn computer, dekens, cursussen, woordenboeken, kinderspelen, foto's, regenjas, enzovoort...
En dan nog kiezen wat precies want even over en weer naar huis gaan is onmogelijk de komende vier maanden...
Sowieso zal ik dingen vergeten zijn maar we proberen toch aan zoveel mogelijk te denken.
Binnen 5 dagen vertrek ik op reis naar Turkije. Ik kom op 9 september aan op Zaventem om 01u55 en om 08u55 vertrekt mijn vliegtuig naar Denemarken.
Dit betekent dat ik niet meer de kans zal hebben om naar huis te gaan tussenin en dat mijn valiezen dus moeten gepakt zijn tegen donderdagochtend want in de namiddag ga ik nog werken.
Stress, stress, stress...
De mensen vragen mij of ik het zie zitten. Het antwoord op die vraag is wat dubbel. ik ben er heilig van overtuigd dat de komende 4 maanden zeer interessant, boeiend, leerrijk, verrijkend, enzomeer zullen zijn. Maar tegelijkertijd betekent dit ook dat ik de komende 4 maanden mijn familie en vrienden zal moeten missen... :(
Toch zal ik er zeker het beste van proberen te maken want dit is een 'one in a lifetime opportunity'!!!
Tot zover het eerste deel van mijn blog. Ik hou jullie op de hoogte!!!
Liefs
